Ο δεκάλογος του καλού αγοραστή…

χχ

Τώρα που σφίξανε τα γάλατα και στο τσακ είμαστε να κάνουμε το… απ’ αυτό μας παξιμάδι, ήρθε η ώρα ν’ αλλάξουμε και τον τρόπο στα ψώνια μας, μιας και έχουμε συμπληρωματικές αντικαπιταλιστικές εκπτώσεις, για πρώτη φορά.

  1. Κοιτάζουμε ντουλάπες και συρτάρια, ρωτάμε τους κολλητούς αν τους περισσεύει κανά σκουτί και αν όχι, βγάζουμε το κομπόδεμα πίσω απ’ το εικονοστάσι και «σφαίρα» για την αγορά.
  2. Δεν μας πέφτουν τα σάλια όταν κοιτάζουμε τα κάλλη της πωλήτριας ή τις γραμμώσεις του πωλητή όταν σκύβουν ή τεντώνονται για να μας εξυπηρετήσουν και αρχίζουμε τη σπατάλη για να την/τον εντυπωσιάσουμε.
  3. Ψωνίζουμε ό, τι μας ταιριάζει και όχι ότι μας κάνει να δείχνουμε μαϊμούδες σε τσίρκο. Οι καιροί είναι περίεργοι και είναι παρακινδυνευμένο να μεταμφιέζεσαι!
  4. Αν έχει φύγει έστω ένας πόντος ή αν υπάρχει βλάβη σε ό, τι αγόρασες το επιστρέφεις, κάνεις σαματά και μαζί με την αλλαγή, παίρνεις και το δώρο που σου δίνει ο μαγαζάτορας για να το βουλώσεις.
  5. Αν σου κάνουν νερά και σου το παίζουν τρελό κουνέλι, βγαίνεις στο δρόμο και φωνάζεις όποια ομάδα της αστυνομίας κάνει περιπολία ή αν θέλεις την άλλη μέρα να δεις τη φάτσα σου στο STAR, αρχίζεις ουρλιάζοντας να ζητάς βοήθεια και σβήνοντας, βουτάς στο πεζοδρόμιο, σε slow motion κίνηση.
  6. Εξετάζεις αν η τιμή είναι μπλόφα κι αν αυτό που θέλεις αξίζει τα λεφτά του, για πιθανή μεταπώληση. Κανείς δεν ξέρει αύριο τι του ξημερώνει.
  7. Ζητάς πάντα απόδειξη και δεν υποκύπτεις σε εκβιασμούς του τύπου, σε μισή τιμή. Ή όλα ή τίποτα!
  8. Αν θέλεις να κάνεις παζάρι, αποφεύγεις τις ώρες, λέμε τώρα, αιχμής και τα Σάββατα.
  9. Όταν πληρώνεις, να έχεις το νου σου στον πισινό σου και μη του έχεις εμπιστοσύνη.
  10. Αφού ψωνίσεις, γύρνα στο σπίτι, κάτσε μπροστά στον καθρέφτη και παραδέξου ότι είσαι ένα υπερκαταναλωτικό ον και κόψε το κήρυγμα που κάνεις τόσα χρόνια στους άλλους, τους «καπιτάλες» όπως τους αποκαλείς, επαναστάτη του καναπέ!!!

Όλοι στη ζωή μας έχουμε την ανάγκη να κάνουμε ένα δώρο στον εαυτό μας. Αυτό που δεν έχουμε δικαίωμα να κάνουμε όμως, είναι να κρίνουμε…

Παύλος Ανδριάς