Θέλω να γίνω πρωθυπουργός… για να μη νιώθω μειονεκτικά!!!

Τι έγινε βρε παιδιά; Σας έπεσε βαριά αυτή μου η ιδέα; Δε νομίζω, μιας και σε τούτη τη δόλια χώρα, ότι δηλώσεις είσαι…

Ουκ ολίγα τα παραδείγματα και για να γελάσει λίγο το χειλάκι μας, ας δούμε τι «κουφέτα» κρύβουμε στον κόρφο μας (βλ. Βουλή), ορμώμενος βέβαια από εκείνο το κουλό που είδε το φως της δημοσιότητας:

«Αθωώθηκε δικαστική υπάλληλος για πλαστογραφία πτυχίου… γιατί ένιωθε μειονεκτικά!!!»

Και η κουτσή Μαρία που λέει ο λόγος έχει θρονιάσει εκεί μέσα για τα καλά, μιας και οι μαϊντανοί, είναι καλά μυρωδικά και συνοδεύουν ουκ ολίγα φαγητά…

Αν πας από παλιά, θα δεις μέσα τη «Σελήνη» που έπαιζε στη «Λάμψη» κάτι δειλινά. Θα δεις αργόσχολους του δημοσίου που πήραν το υπουργείο γιατί είχαν ταυτίσει το ρουλεμάν με το «χρεωμένο» λεωφορείο, θα δεις μπεκροκανάτες να προβάλουν με κουστούμι υπουργικό παρακαλώ, γιατί είχαν πάρει ρητή εντολή από το λαό!

Μπήκαν τύποι που πουλούσαν ως τελάληδες βιβλία με την οκά, μπήκαν κορίτσια που ο μπαμπάς είχε στρώσει το δρόμο με υποσχέσεις, λαμπάδες και τάματα στην εκκλησία, μπήκαν φίλε και ηθοποιοί, όταν πήραν γραμμή πως το επάγγελμα πάει να εξαφανιστεί!!!

Αλλά για να έρθουμε και στα σημερινά, μπήκαν κυρίες που έπλεναν κατσαρόλες και ξεσκάτιζαν μωρά, μπήκαν γκαρσόνια από το βορρά που έμεναν σε αντίσκηνα και δηλώνουν πως έχουν τον καβάλο αριστερά, μπήκε και μια που είχε δουλέψει πολύ στην καθαριότητα και όλοι έκριναν πως είναι ικανή.

Γιατί λοιπόν να μη θέλω να γίνω και γω πρωθυπουργός, αφού σας λέω έχω πρόβλημα ψυχολογικό…

Χάθηκε μωρέ λίγη σοβαρότητα; Είναι δυνατών να γίνονται όλα αυτά και όλοι να είμαστε κουκουρούκου και άντε γειά;

Θα μπούμε άραγε πάλι σε μια σειρά ή θα ακροβατούμε μια ζωή ανάμεσα στα φούμαρα και τα εσώρουχα τα δαντελωτά;

Παύλος Ανδριάς