Φύγε γέρο χρόνε και πάρε μαζί σου τα λάθη, όλων μας…

Ναι, γιατί δεν έχουμε καμία διάθεση και πρόθεση να τα συνεχίσουμε τη νέα χρονιά που έρχεται…

Πέρασε μια χρονιά γεμάτη ανασφάλειες, κοροϊδίες, υποσχέσεις, αυταπάτες, χαμένες ευκαιρίες και ισορροπίες, πέρασε όμως και ένας χρόνος που μας δίδαξε πολλά και συνεχίζει να το κάνει ακόμα και τώρα, λίγες ώρες πριν περάσει έξω από το κατώφλι της ζωής μας.

Το θέμα όμως είναι ότι κάθε χρόνο, τα ίδια πάνω κάτω λέμε, δίχως να παίρνουμε το ελάχιστο από καθετί αρνητικό ή θετικό μας συμβαίνει, δίχως να κρατάμε «κάβα» γνώσης και εμπειρίας για τα χρόνια που έρχονται!

Έχουμε φτάσει να κάνουμε τα πάντα στη ζωή μας αναλώσιμα! Από μικρές στιγμές, από απλούς προβληματισμούς, από ηθικές και κοινωνικές αξίες, μέχρι αισθήματα και αποφάσεις ουσίας…

Δύσκολα ενδιαφερόμαστε για το είναι μας, εύκολα θυσιάζουμε την αξιοπρέπειά μας στο βωμό της κατανάλωσης, του εύκολου κέρδους και της περιστασιακής απόλαυσης, λες και η ζωή δεν είναι δική μας, λες και είναι ντροπή να υπερασπίζεσαι τα δικαιώματά σου. 

Το χθες μας ανήκει, όχι γιατί είθισται, αλλά γιατί έτσι πρέπει να είναι, έτσι οφείλουμε να το αντιμετωπίζουμε, έτσι πρέπει να το κουβαλάμε μέσα μας, ως περιουσιακό μας στοιχείο… μιας και χάρη σ’ αυτό γίναμε αυτό που είμαστε σήμερα.

Κανείς δεν θα μας ξέρει αύριο, αν εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε φροντίσει να «χτίσουμε» το προφίλ μας, αν δεν έχουμε προνοήσει να δημιουργήσουμε ένα πέπλο ασφάλεια, προστασίας, αλλά και προβολής γύρω από τον εαυτό μας.

Έτσι, αν δεν θέλουμε να πάει άλλη μια χρονιά χαμένη, ας είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας, ας ζητήσουμε συγνώμη σε αυτούς που συνειδητά βλάψαμε, ας πάρουμε στους ώμους μας το βάρος της ευθύνης, αν θέλουμε να λέμε ότι είμαστε ο πραγματικός μας εαυτός και όχι ένα κουτσαβάκη που μας βολεύει να κουβαλάμε ως ανίκανοι αχάριστοι πλεονέκτες μέσα μας… 

Η νέα χρονιά έφτασε και θα είναι ανέντιμο να παραμείνουμε φορώντας τα «παλιόρουχα» μιας κουρασμένης χρονιάς… μιας φθαρμένης κοινωνικά δωδεκάμηνης πορείας!

Ας αποφασίσουμε λοιπόν πως θέλουμε να υποδεχθούμε τη νέα χρονιά, ας βάλουμε ένα όριο στις παράλογες απαιτήσεις μας και έχοντας κατά νου, ποιοι στην πραγματικότητα είμαστε, ας ανοίξουμε την πόρτα στο νέο χρόνο.

Καλή χρονιά, καλή Πρωτοχρονιά

Παύλος Ανδριάς

Δημοσιογράφος – Συγγραφέας