Ομιλείτε την «Φιληκήν γλώσσα», άπταιστα;

Με αυτό το ερώτημα θα υποδεχθούν με την αρχή του νέου σχολικού έτους, οι δάσκαλοι γονείς και μαθητές, αν θέλουν να παραμείνουν στις θέσεις τους, κάτι που σημαίνει ότι το φετινό καλοκαίρι, θα το φάμε στις λεκτικές προπονήσεις!

Ο Φίλης ήρθε για να μείνει… και δεν μπορούμε να πούμε τίποτα, μιας και ποτέ δεν ξέρεις από πού μπορεί να σου έρθει η ανάστροφη…

«Παιδαγωγικός Κώδικας Δημοκρατικού Ανθρωπισμού» εισάγεται λοιπόν στην κοινωνία μας με την υπογραφή Φίλη και έρχεται η ώρα που καλούμαστε ως γονείς, να προστατέψουμε τα παιδιά μας από τα γαμψά νύχια του Νικόλα, που τα ισοπεδώνει όλα.

Λεξούλες άρα του τύπου «αστέρι μου», «στολίδι μου», «κορώνα στο κεφάλι μου», «κοράκλα μου», «μπιμπελό μου»… τις ξεχνάμε οριστικά, μιας και είναι αδιανόητο σε μια χώρα που κυβερνάει η υπαρκτή αριστερά, να υπάρχουν εκφράσεις που δηλώνουν πλούτο και ανθρωπιστική υποταγή, σε βαθμό δουλείας.

Έτσι, όταν του χρόνου τα βλαστάρια μας θα πάνε σχολείο, εμείς οι ίδιοι οι γονείς πρέπει να έχουμε το στόμα μας κλειστό, μιας και μια λάθος έκφραση δική μας… μπορεί να του στερήσει την πρόοδο και την επαγγελματική του αποκατάσταση!

Το ότι πριν χτυπήσει το πρώτο κουδούνι, τα παιδιά μας θα υπογράψουν «Συμβόλαιο Τιμής», είναι ένα ακόμα θέμα που πρέπει να ελέγξουμε,  καθώς το κείμενο κρύβει πολλές παγίδες!

«Δίνω τον λόγο της τιμής μου και υπόσχομαι ότι θα σέβομαι το σχολείο, τους δασκάλους και τους συμμαθητές μου, θα φέρομαι ιπποτικά σε όλους και ιδιαίτερα στους πιο αδύναμους, και δεν θα επιτεθώ ποτέ σε αδύναμο αλλά θα τον υπερασπισθώ από επιθέσεις», λέει ο όρκος, αλλά εμείς απαγορεύεται ν’ αποκαλούμε τα παιδιά μας με ιπποτικούς τίτλους και βασιλικούς βαθμούς, εν ώρα απουσίας τους από το σχολείο… που αναλαμβάνει πλέον και επίσημα τη διαπαιδαγώγησή τους…

Και για όσους δεν το έχουν καταλάβει, τα παιδιά μας από δω και πέρα, είναι ασφαλείς… μιας και τίποτα δεν θα είναι ικανό να τα παραπλανήσει, αφού όπως θα μπαίνουν, έτσι θα βγαίνουν.

Δίχως εθνική και θρησκευτική ταυτότητα για να μην στεναχωρηθούν οι άλλοι, δίχως προσευχή για να μην τραυματιστούν οι φωνητικές χορδές τους… δεν αποκλείεται τα επόμενα χρόνια τα σχολεία να λειτουργούν ως καφετέριες εκπαιδευτικού χαρακτήρα, με αιώνιους μαθητές!!!

Παύλος Ανδριάς