Πολλά και εντυπωσιακά τα όσα ακούγονται και γράφονται συχνά πυκνά για την «υπογειοποίηση» της Μ. Μερκούρη, από τη διοίκηση και μερική μερίδα πολιτών, πολλά όμως και ανησυχητικά τα ερωτήματα των κατοίκων της πόλης του Ηρακλείου για την επόμενη ημέρα της υλοποίησης του έργου, μιας και τα όσα ρωτούν… ζητούν σοβαρές απαντήσεις και όχι ρητορικές τοποθετήσεις και καθημερινές αναρτήσεις στα social media, που πυροδοτούν διάφορα σενάρια:

Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης (έμφραγμα, φωτιά οχήματος, πλημμύρα, τροχαίο, μηχανική βλάβη) θα μπορεί να προσεγγίσει δεύτερο όχημα (π.χ. ασθενοφόρο, πυροσβεστικό) για βοήθεια;

Ο κυκλοφοριακός φόρτος τριπλασιάζεται σε σχέση με την οδό Πολυτεχνείου. Αληθεύει ο αριθμός των 24.000 αυτοκινήτων την ημέρα;

Το αναφερόμενο ποσό (17 εκ. + ΦΠΑ) για την υλοποίηση του έργου, είναι το τελικό ποσό ή το ποσό εκκίνησης;

Για πόσο χρονικό διάστημα θα μετατραπεί η κεντρική πλατεία του Ηρακλείου σε εργοτάξιο και πως θα γίνεται η κυκλοφορία, με φορτηγά και μπουλντόζες να έχουν μόνιμη παρουσία σε αυτή;

Πως θα εξυπηρετείτε ο κάτοικος ή ο επισκέπτης της πόλης με τον ηλεκτρικό; Είμαστε σίγουροι πως δεν θα υπάρξει πρόβλημα με τον ΗΣΑΠ;

Γιατί κανείς δεν μιλάει για μέτρα ασφαλείας (πυρανίχνευση, αερισμός, έξοδοι διαφυγής, σύστημα παρακολούθησης);

Ποιος εγγυάται για την ασφάλεια των πολιτών, όταν γίνεται λόγος για «παγίδα θανάτου», σύμφωνα με τα όσα ακούγονται και γράφονται;

…και τέλος, είναι ένα έργο που θα βοηθήσει την πόλη του Ηρακλείου, την πόλη που ζούμε ή όλοι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα κλαίμε με μαύρο δάκρυ;

«Οι ανθρώπινες ζωές δεν είναι τζόγος» και ούτε ένα έργο μπορεί να φαντάζει ως δωμάτιο απόδρασης, γνωστό και ως escape room από τη μία και από την άλλη, ως θαύμα!!!

Η πόλη μας έχει ανάγκη από άριστους σχεδιασμούς και οριστικές λύσης, με στόχο την ασφάλεια των πολιτών και την επιστροφή στην κανονικότητα.

Ώρα λοιπόν να ειπωθούν αλήθειες και να σταματήσει αυτό το παιχνίδι των εντυπώσεων, κατά την ταπεινή μου άποψη!