Η Λήδα Φόστερ από την θεατρική παράσταση «Το μπάνιο» στον aylogyros news

Κουβέντα στην «αυλή» μας, με την ηθοποιό – καλλιτέχνη Λήδα Φόστερ, με αφορμή τη συμμετοχή της στην κωμωδία «Το μπάνιο» σε σκηνοθεσία του Μαξίμ Σπηλιώτη Γκοντορόζα, στο Θέατρο Αλκμήνη

Ξεκινώντας την κουβέντα μας, θα ήθελα να πάμε μερικά χρόνια πίσω και να σας ρωτήσω, τι ήταν αυτό που σας ώθησε ν’ ασχοληθείτε με την υποκριτική;

Από μικρό παιδάκι «έπαιζα θέατρο» στο σπίτι, φορούσα αποκριάτικες στολές, παντελόνια στο κεφάλι και τα καλλυντικά της μητέρας μου, και έφτιαχνα φανταστικές ιστορίες στο μυαλό μου που αργότερα παρουσίαζα στους συγγενείς μου μαζί με φίλους και ξαδέρφια μου ή (όταν ήμουν μόνο μου) τραβούσα βίντεο. Φυσικά αυτά τα θεάματα περιλάμβαναν και τραγούδι και χορό.

Τι σημαίνει η λέξη «σανίδι» για εσάς και πόσο αγγίζει τον ψυχισμό σας το «χειροκρότημα» του θεατή;

Να πω την αλήθεια ακόμη δεν έχω καταλήξει στο τι σημαίνει για εμένα το «σανίδι» καθώς μέχρι στιγμής είχα μεγαλύτερη επαφή με τον «φακό» ο όποιος είναι ο πρώτος μεγάλος μου έρωτας. Αλλά, με κάθε παράσταση βρίσκω όλο και περισσότερη ευτυχία και ικανοποίηση στην σκηνή και ανυπομονώ να δω που θα με οδηγήσει. Όσο για το χειροκρότημα, είναι πάντα ευπρόσδεκτο και καλοδεχούμενο.

Τι σας έκανε να συμμετέχετε στην παράσταση «Το μπάνιο» & ποιος είναι ο ρόλος σας σε αυτή;

Πριν ενταχθώ στην ομάδα, οφείλω να πω, πως δεν είχα ακούσει πότε στην ζωή μου το όνομα του Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι… Αλλά μόλις διάβασα το έργο έσκασα στα γέλια με τις εικόνες που μου δημιούργησε, και αυτός ήταν λόγος που με χαρά αποφάσισα να συμμετάσχω. Οι ρόλοι μου στην παράσταση είναι της Μεταφράστρια/Γραμματέας που προσπαθεί με κάθε τρόπο να ανέβει στην ιεραρχία του δημόσιου, Η Αιτούμενη που θέλει να κλείσει τον άντρα της στην φυλακή επειδή τη βρίζει και την χτυπάει, και η δεύτερη Αιτούμενη που θέλει να μείνει ο άντρας της στη φυλακή για τον ίδιο λόγο.

Τι το διαφορετικό κατά τη γνώμη σας έχει αυτή η παράσταση, που την κάνει να ξεχωρίζει;

Η αισθητική προσέγγιση και η σκηνοθεσία αυτής της παράστασης είναι κάτι το οποίο δεν έχω ξανασυναντήσει με τον τρόπο που παρουσιάζεται.

Ταυτίζεται η φιλοσοφία της παράστασης με το σήμερα; Θα μπορούσε να ήταν μια έκφραση της καθημερινότητάς μας;

Παρότι το έργο γράφτηκε πριν σχεδόν έναν αιώνα, είναι φανταστικό το πόσο ίδια έχει παραμείνει η νοοτροπία της κοινωνίας μέχρι και σήμερα, πόσο μάλλον μιλώντας για μια τόσο διαφορετική και μακρινή χώρα όπως η Ρωσία.

Ποιο μήνυμα – κάλεσμα, θα «στέλνατε» σ’ έναν υποψήφιο θεατή ώστε να δει την παράσταση;

Πάμε ένα ταξίδι στο μέλλον του παρελθόντος για να μάθουμε τη συμβαίνει στο παρόν μας.

Θα σας δούμε και κάπου αλλού φέτος; Ποια είναι τα «άμεσα» σχέδιά σας;

Εύχομαι να με δείτε παντού, αλλά ότι σχέδια έχω μέχρι στιγμής, παραμένουν μυστικά.

Σας Ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον και τις υπέροχες ερωτήσεις…

Για τον aylogyros news και τον Παύλο Ανδριά

Περισσότερα από το σημειωματάριο

Γιώργος Δούκας: «ΙΧΩΡ – Το Αίμα των Θεών»… Εκεί όπου οι θεοί συναντούν τη μοίρα των ανθρώπων!

Κάποιες ιστορίες δεν γεννιούνται απλώς από τη φαντασία. Ξεκινούν από ένα ερώτημα, μια αναζήτηση, μια βαθιά ανάγκη να ταξιδέψει κανείς πίσω στον χρόνο και να

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο »

Ιστορίες, άνθρωποι, λέξεις.