Μαγεμένος και γοητευμένος από το λόγο της, θα μπορούσα να κάθομαι με τις ώρες να μου μιλάει και μου δίνει απαντήσεις σε όποιο ερώτημα και αν της έθετα. «Σοφή», όσο ελάχιστοι… «Γλυκιά», δίχως μέτρο σύγκρισης… «Αληθινή», γιατί είναι ο εαυτός της… Ναι, είναι η αγαπημένη μας «Θεοπούλα», η γυναίκα που μέσα από έναν ρόλο… μας δίδαξε πολλά και συνεχίζει να μας χαρίζει ένα σπάνιο αγαθό. Το γέλιο…

Τι ήταν αυτό που σας ώθησε ν’ ασχοληθείτε με την υποκριτική;

Η Υποκριτική Τέχνη, δεν είναι ασχολία. Η ασχολία είναι συνώνυμο του… Χόμπι!! Είναι τρόπος ζωής, επώδυνος και συγκλονιστικός!

Τι σημαίνει η λέξη «ηθοποιός» για εσάς;

Ηθοποιός, τι σημαίνει; Το λέει η λέξη. Η αρχαία είναι ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ, αυτός που «αποκρίνεται», απαντάει στο διάλογο με τον άλλο υποκριτή. Επομένως, όσα χρόνια και αν έχουν περάσει, ο ηθοποιός κάνει διάλογο, άρα χωρίς  ΛΟΓΟ, δεν υπάρχει θέατρο. Οι άλλες μορφές Τέχνης, παντομίμα κλπ. είναι σπουδαία παρακλάδια του θέατρου, που βάση του είναι ο ΛΟΓΟΣ, που «ποιεί» ΗΘΟΣ!

Ποιες είναι εκείνες οι στιγμές της μέχρι τώρα πορείας σας, που έχουν μείνει χαραγμένες στη μνήμη σας & ποιοι άνθρωποι στάθηκαν στο πλάϊ σας;

Όταν είσαι στη σκηνή, υπάρχει το «μαγικό», της παράστασης. Και είναι άπειρες οι συγκινήσεις… Θυμάμαι μια παράσταση σε τουρνέ μάλλον στη Λευκάδα πρέπει να ήταν, πριν χρόνια και είχαν έρθει γυναίκες ντυμένες ακόμη με τις τοπικές στολές τους έβλεπαν πρώτη φορά θέατρο. Τι αγνό κοινό! Γενικά, όταν κάνεις το κοινό να γελάει η να κλαίει, γεμίζεις ευτυχία και ευφορία. Διαρκεί βέβαια όσο η παράσταση. Το εφήμερο του θέατρου, που χωρίς κοινό, ζωντανά, δε γίνεται. Στα βίντεο κλπ. γίνεται μια άλλη τέχνη. Το θέατρο απαιτεί «χνώτο με χνώτο», ηθοποιού και θεατή. Οι γονείς μου φυσικά  οι αδερφές μου, όλοι οι φίλοι, που με πίστευαν, όταν ο πολύς κόσμος δεν με ήξερε. Γι’ αυτό καταλαβαίνω την αγωνιά των νέων ηθοποιών, που είναι κάπου σαν… «απόντες», όσο να καταξιωθούν! Νοιώθω ευτυχισμένη, γιατί «κάπως» ξεπλήρωσα ότι «δώρο» μου έδωσε η φύση, σχετικά όπως λέμε με ταλέντο κλπ. Μόνο που είχα να δώσω περισσότερα νεότερη, αλλά δεν μου δώσαν τις ευκαιρίες!!!

Οι «περιορισμοί» του COVID-19, έγιναν αιτία να αλλάξετε τα σχέδιά σας και ποια ήταν αυτά;

Το ΚΟΒΙΤ-19 η κατάρα αυτών των ημερών που μας κάνει να ζούμε μίαν αφύσικη ζωή με επηρεάζει, όπως όλο τον κόσμο. Ευτυχώς, για την ώρα, δεν έχω χάσει πολύ κοντινούς μου ανθρώπους. Αλλά σκέφτομαι τον πόνο όσων χάσανε δικούς τους, χωρίς να μπορέσουν να τους αποχαιρετίσουν… Τι σπαραγμός… Κι εδώ έρχεται η οργή μας. Τόσος πλούτος παγκόσμια να γίνεται πανάκριβα όπλα και «χρηματιστηριακές  αξίες» και η ζωή να μη μετράει. Φοβάμαι πως ούτε αυτή η δοκιμασία θα αλλάξει  τους «έχοντες», να τους δώσει ανθρωπιά και να σκεφτούν τη ματαιότητα του χρήματος… Τα σχεδία μου μετατίθενται για αργότερα. Μια έκδοση ενός παιδικού μου έργο, θέατρο «Ο ΤΣΙΤΣΙΜΟΣ» ήταν έτοιμο να τυπωθεί, αλλά σταμάτησε.

Ο ρόλος της «Θεοπούλας», είχε κοινά στοιχεία με την Έφη Παπαθεοδώρου;

Για κάθε ρόλο δίνει ο ηθοποιός στοιχεία του εαυτού του. Πως άλλωστε…  μπορείς να πηδήσεις έξω από το ίσκιο σου, όπως λέει μια παροιμία.

Αλήθεια, «…για όλα φταίει η κοντή;» τελικά;

Και φυσικά, δεν «φταίει η κοντή για όλα»!!!

Αν σας όριζαν για λίγα λεπτά της ώρας «πρέσβη» του θεάματος, ποια ταινία ή σίριαλ θα προτείνατε στους ξένους και γιατί;

Νομίζω πως οι καλές ταινίες και σήριαλ, «μαθαίνονται» σήμερα αυτόματα με το ηλεκτρονικά μέσα. Άρα, θα αδικούσα κάποιες, αν πρότεινα εγώ. Το κοινό… οδηγεί!

Τι πρέπει να περιλαμβάνει κατά τη γνώμη σας, μια καλή τηλεοπτική σειρά;

Δεν υπάρχει «πρέπει» στη συγγραφή ενός έργου. ΑΝ έχει ταλέντο ο συγγραφέας και καλή ομάδα, θα περπατήσει. Διαφορετικά «θα το καταπιεί ο Βούδας!», όπως λέγαμε οι παλιότεροι!

Η συγγραφική σας «δράση» σε ποιο στάδιο βρίσκεται; Έχουμε να περιμένουμε κάτι;

Δε γράφω στο χαρτί για την ώρα, αλλά στο νου μου. ΙΔΟΜΕΝ!

Πιστεύετε πως ο Έλληνας διαβάζει βιβλία ή έχει «παραδοθεί» στα νέα είδη τεχνολογίας, σερφάροντας σ’ αυτά;  

Κάποιοι Έλληνες, που μάθανε από παιδιά, μέσα στην οικογένεια ή από φωτισμένους δασκάλους να διαβάζουν, συνεχίζουν αυτή την ευωχία που σου δίνει το βιβλίο. ΚΡΙΜΑ για όσους «παίζουν» μονάχα  με τα κουμπάκια!!!

Αν σας ζητούσε ένα παιδί μια συμβουλή, τι θα του λέγατε;

Τα παιδιά δε χρειάζονται «συμβουλές», που τις βαριούνται και θα κάνουν ακριβώς το αντίθετο! Θέλουν ΑΓΑΠΗ και ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ και σαν μιμητικά όντα που είναι, να παραδειγματιστούν… Και προπαντός να μην τα αντιμετωπίζομε σα να’ ναι χαζά! Αλλά, είμαι πολύ αυστηρή, ως προς τη συμπεριφορά των παιδιών και των ανθρώπων, γενικά. Η ευγένεια, ποτέ δεν έβλαψε…